درک بازار فارکس: اصول، شرکت‌کنندگان و مفاهیم کلیدی

در درس‌های قبلی، با مفهوم بازارهای مالی، انواع اصلی بازارها، تفاوت‌های کلی بین فارکس و سهام، کالاها، شاخص‌ها و کریپتو، و همچنین مزایا، معایب و پیش‌نیازهای شرکت در بازارهای مالی آشنا شدیم.

امیدوارم هر دو ویدیوی قبلی را با دقت و به طور کامل تماشا کرده باشید، زیرا در هر موضوعی، مفاهیم مقدماتی و بنیادی بسیار مهم هستند. آن‌ها ساختار کسب‌وکار و ذهنیت حرفه‌ای شما را شکل می‌دهند.

[تأکید] شما همیشه باید قبل از ورود به جزئیات کسب‌وکار خود، آن را به طور کامل و عمیق درک کنید.

بنابراین، اگر هنوز ویدیوهای قبلی را تماشا نکرده‌اید، قویاً توصیه می‌کنم ابتدا آن‌ها را ببینید. مطمئن باشید که تک‌تک موضوعاتی که در آن ویدیوها گنجانده‌ایم، ضروری و لازم بودند.

به یاد داشته باشید که در طول این دوره، از شما انتظار می‌رود به ما اعتماد کنید و اشتیاق خود برای یادگیری را در سطح ده از ده نگه دارید تا سیستم آموزشی ما بتواند بیشترین بهره و تأثیر ممکن را برای شما داشته باشد.

بسیار خب، بیایید درس امروز را شروع کنیم.

در این درس، قرار است با بازار فارکس آشنا شویم.

ما هنوز قرار نیست یادگیری تحلیل تکنیکال، مدیریت سرمایه، استراتژی‌های معاملاتی یا خرید و فروش را شروع کنیم. در این درس و چند درس آینده، هدف ما این است که درک بسیار خوبی از بازارهای فارکس، کریپتو و سهام به دست آوریم، پلتفرم‌های مورد نیازمان را نصب کنیم و یاد بگیریم چگونه از آن‌ها استفاده کنیم.

طبیعتاً اگر قبلاً تصمیم گرفته‌اید که فقط در یک بازار خاص معامله کنید، می‌توانید ویدیوهای مربوط به بازارهای دیگر را نادیده بگیرید. اما اگر هنوز تصمیم نگرفته‌اید، یا اگر قصد دارید مانند من در همه این بازارها معامله کنید، حتماً ویدیوی آموزشی کامل هر بازار را تماشا کنید.

در این ویدیو، می‌خواهیم بفهمیم:

فارکس دقیقاً چیست؟

این بازار چرا ایجاد شد و چه نیازی را برطرف می‌کند؟

چه کسانی در آن شرکت می‌کنند؟

جفت‌ارز چیست و قیمت آن به چه معناست؟

وقتی روی خرید (Buy) یا فروش (Sell) کلیک می‌کنیم، دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد؟

پیپ (Pip)، پیپت (Pipette)، لات (Lot) و اهرم (Leverage) چیستند؟

بروکر چیست و چگونه باید اعتبار و کیفیت آن را ارزیابی کنیم؟

و می‌خواهم هر آنچه را که باید درباره فارکس بدانید، به شما بگویم.

همان‌طور که قبلاً به شما گفته‌ام، موضوعات اصلی را در این ویدیوی اولیه یاد خواهید گرفت. همچنین می‌توانید مطالب تکمیلی فارکس را در ویدیوی تکمیلی این درس پیدا کنید.

برخی از موضوعات مربوط به فارکس ماهیت عملی‌تری دارند و باید در پلتفرم‌های خاص خود توضیح داده شوند. ما آن موضوعات را در درس‌های اختصاصی خودشان پوشش خواهیم داد، مانند درس توسعه استراتژی معاملاتی یا درس نحوه استفاده از ابزارها و پلتفرم‌ها.

بنابراین، مطمئن باشید که هیچ چیزی از قلم نخواهد افتاد. همان‌طور که به شما گفته‌ام، هر آنچه برای شرکت در بازارهای مالی نیاز دارید، در این دوره به طور کامل پوشش داده خواهد شد.

حالا، بیایید با اولین سؤال خود شروع کنیم:

[تأکید] فارکس چیست؟

کلمه فارکس شکل کوتاه‌شده Foreign Exchange است که به معنای تبادل ارزهای خارجی می‌باشد.

در این بازار، ارزهای ملی رایج مانند دلار، یورو، پوند و سایر ارزها معامله می‌شوند.

بازار فارکس یک شبکه جهانی برای خرید، فروش، تبدیل، تأمین مالی و مدیریت ریسک ارزهای مختلف است.

این بازار تنها برای معامله‌گرانی که می‌خواهند از تغییرات قیمت ارزها سود ببرند ایجاد نشده است. بانک‌ها، شرکت‌ها، دولت‌ها، صندوق‌ها، واردکنندگان، صادرکنندگان، مسافران و بانک‌های مرکزی نیز برای اهداف مختلف نیاز به تبدیل یا مدیریت ارزها دارند.

برای مثال، یک واردکننده اروپایی برای خرید کالاهای آمریکایی به دلار آمریکا نیاز دارد.

یک شرکت آمریکایی باید دلار را به ین تبدیل کند تا حقوق کارمندان شعبه ژاپنی خود را پرداخت کند.

یک صندوق سرمایه‌گذاری ممکن است بخواهد ریسک ارزی سرمایه‌گذاری‌های خارجی خود را پوشش (Hedge) دهد.

یک بانک برای برآورده کردن نیازهای مشتریان خود یا مدیریت دارایی‌های ارزی خود معامله می‌کند.

یک بانک مرکزی ممکن است برای اجرای سیاست نرخ ارز یا مدیریت ذخایر خود وارد بازار شود.

یک معامله‌گر نیز ممکن است از تغییرات ارزش یورو در برابر دلار به عنوان مبنایی برای یک موقعیت معاملاتی استفاده کند.

بنابراین، فارکس هم مکانیزمی برای تبدیل واقعی ارزهاست و هم بازاری برای انتقال ریسک، تأمین مالی، پوشش ریسک (Hedging) و معامله بر اساس تغییرات نرخ ارز.

برای اینکه تصوری از اندازه بازار فارکس داشته باشید، میانگین گردش مالی روزانه معاملات ارزی خارج از بورس (OTC) در آوریل 2025 تقریباً 9.6 تریلیون دلار بوده است.

برای درک بهتر اندازه بازار فارکس، تنها کافی است بدانید که بورس نیویورک، که بزرگترین بازار سهام در جهان است، در مقایسه با بازار فارکس مانند قطره‌ای در اقیانوس است!

[EMPHASIS] بازار فارکس یک بازار جهانی عظیم است.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که باید درباره فارکس بدانید این است که بازار جهانی ارز عمدتاً یک بازار خارج از بورس یا OTC است.

این بدان معناست که هیچ ساختمان، بورس یا دفتر سفارش (Order Book) واحد و جهانی وجود ندارد که در آن هر تراکنش اسپات فارکس ثبت شود.

این بازار متشکل از شبکه‌ای از بانک‌ها، دیلرها، مؤسسات مالی، پلتفرم‌های الکترونیکی، تأمین‌کنندگان نقدینگی، بروکرها و مشتریان است.

حال، پیش از آنکه با جفت‌ارزها آشنا شویم، باید درک کنیم که ارزها چگونه نام‌گذاری می‌شوند.

اولین چیزی که باید درباره نمادهای ارزی بدانید این است که دو حرف اول نماد یک ارز معمولاً نشان‌دهنده نام کشور است، در حالی که حرف سوم نشان‌دهنده واحد پول آن کشور است.

برای مثال:

USD به معنای دلار ایالات متحده است.

GBP به معنای پوند بریتانیا است.

AUD به معنای دلار استرالیا است.

JPY به معنای ین ژاپن است.

CHF به معنای فرانک کنفدراسیون سوئیس است.

NZD به معنای دلار نیوزیلند است.

و CAD به معنای دلار کانادا است.

یورو متفاوت است زیرا متعلق به یک کشور خاص نیست و با اتحادیه اروپا مرتبط است. به همین دلیل، EUR نشان‌دهنده خود یورو است.

در بازار فارکس، ارزها به صورت جفت‌ارز نمایش داده می‌شوند.

در این بازار، ما یک ارز را به تنهایی نداریم. ما همیشه ارزها را به صورت جفت می‌بینیم، به این معنی که ارزها همیشه در برابر یکدیگر ارزش‌گذاری می‌شوند.

برای مثال، ما USD یا EUR را به تنهایی در بازار نداریم. در عوض، ما EUR/USD را داریم که نسبت دلار به یورو را نشان می‌دهد.

وقتی می‌گوییم:

EUR/USD برابر با 1.1000 است،

به این معنی است که یک یورو معادل 1.10 دلار آمریکا ارزش دارد.

[EMPHASIS] ارزش یک ارز همیشه در مقایسه با ارز دیگری بیان می‌شود.

برای مثال:

GBP/USD برابر با 1.2700 است.

این بدان معناست که برای خرید یک پوند بریتانیا، 1.27 دلار آمریکا مورد نیاز است.

هر جفت‌ارز دارای دو جزء است:

جزء اول، ارز پایه است.

ارز اول، یا ارزی که در سمت چپ قرار دارد، ارز پایه (Base Currency) نامیده می‌شود.

در GBP/USD، پوند ارز پایه است.

جزء دوم، ارز مظنه (Quote Currency) یا ارز پشتیبان است.

ارز دوم، یا ارزی که در سمت راست قرار دارد، ارز مظنه (Quote Currency) نامیده می‌شود.

در جفت ارز GBP/USD، دلار ارز مظنه است.

قیمت یک جفت ارز به ما نشان می‌دهد که برای خرید یک واحد از ارز پایه، به چه مقدار از ارز مظنه نیاز است.

حال، افزایش یا کاهش قیمت یک جفت ارز به چه معناست؟

اگر EUR/USD از 1.1000 به 1.1200 افزایش یابد، به این معنی است که ارزش یورو نسبت به ارزش دلار افزایش یافته است.

این اتفاق می‌تواند به دو دلیل رخ دهد:

یورو در برابر دلار تقویت شده است؛

یا دلار در برابر یورو تضعیف شده است.

اگر EUR/USD از 1.1000 به 1.0800 کاهش یابد، به این معنی است که ارزش یورو نسبت به ارزش دلار کاهش یافته است.

این اتفاق نیز می‌تواند به دو دلیل رخ دهد:

یورو در برابر دلار تضعیف شده است؛

یا دلار در برابر یورو تقویت شده است.

حال، یک سوال مهم:

آیا ما واقعاً در فارکس ارز خرید و فروش می‌کنیم؟

پاسخ به نوع معامله بستگی دارد.

نوع اول، معاملات اسپات (Spot) نهادی است.

در بازار بین‌بانکی و معاملات تجاری، خرید اسپات می‌تواند منجر به تحویل و تسویه واقعی دو ارز شود. تاریخ تسویه نیز به جفت ارز، قرارداد، روزهای کاری و تعطیلات بستگی دارد.

با این حال، این موضوع به فعالیت ما به عنوان معامله‌گران خرد مربوط نمی‌شود. نوع فعالیتی که ما انجام می‌دهیم در واقع معاملات خرد اهرم‌دار است.

نوع دوم، معاملات خرد اهرم‌دار است.

بخش بزرگی از آنچه معامله‌گران خرد به عنوان فارکس می‌شناسند، شامل خرید فیزیکی و برداشت ارز پایه نمی‌شود.

در بسیاری از حوزه‌های قضایی، معامله‌گران یک قرارداد اهرم‌دار مانند Rolling Spot FX یا یک CFD معامله می‌کنند.

در این حالت، برای مثال، وقتی جفت ارز EUR/GBP را معامله می‌کنید، یورو یا پوند واقعی به یک حساب ارزی قابل برداشت تحویل داده نمی‌شود.

شما تغییرات نرخ ارز جفت ارز را معامله می‌کنید و در واقع، صرفاً بر اساس تحلیل و پیش‌بینی خود از جهت قیمت معامله می‌کنید.

سود یا زیان شما نیز با ارز حساب شما محاسبه می‌شود. ما این موضوع را به طور کامل در ویدیوی مربوط به ایجاد حساب معاملاتی فارکس توضیح خواهیم داد.

بروکر یا دیلر نیز طرف مقابل قرارداد یا واسطه‌ای است که معامله را اجرا می‌کند.

بنابراین، وقتی جفت ارزی مانند EUR/GBP را معامله می‌کنید، در واقع یورو یا پوند نمی‌خرید. شما صرفاً قراردادی را بر اساس اینکه آیا قیمت آن جفت ارز افزایش یا کاهش می‌یابد معامله می‌کنید و سود یا زیان شما با ارز پایه حساب شما، مانند دلار آمریکا، محاسبه می‌شود.

ما این موضوع را به طور کامل در ویدیوی مربوط به استفاده از MetaTrader بحث خواهیم کرد.

حال، خرید یا فروش یک جفت ارز دقیقاً به چه معناست؟

ابتدا، بیایید به یک موقعیت خرید (Buy) یا لانگ (Long) نگاه کنیم.

وقتی EUR/USD را می‌خرید، به این معنی است که تحلیل شما نشان می‌دهد قیمت یورو نسبت به دلار افزایش می‌یابد و نمودار حرکت صعودی (bullish) خواهد داشت.

از دیدگاه اقتصادی، این اتفاق می‌تواند تحت یکی از دو سناریو رخ دهد:

یورو در برابر دلار تقویت می‌شود؛

یا دلار در برابر یورو تضعیف می‌شود.

اگر قیمت افزایش یابد، موقعیت خرید سود می‌کند و اگر قیمت کاهش یابد، موقعیت متحمل ضرر می‌شود.

حال، بیایید به یک موقعیت فروش (Sell) یا شورت (Short) نگاه کنیم.

وقتی EUR/USD را می‌فروشید، به این معنی است که تحلیل شما نشان می‌دهد قیمت یورو نسبت به دلار کاهش می‌یابد و نمودار حرکت نزولی (bearish) خواهد داشت.

از دیدگاه اقتصادی، این اتفاق می‌تواند تحت یکی از دو سناریو رخ دهد:

یورو در برابر دلار تضعیف می‌شود؛

یا دلار در برابر یورو تقویت می‌شود.

اگر قیمت کاهش یابد، موقعیت فروش سود می‌کند و اگر قیمت افزایش یابد، موقعیت متحمل ضرر می‌شود.

[تأکید] به عنوان یک نکته کلیدی، هر سفارشی که ثبت می‌کنید بر روی ارز اول اعمال می‌شود.

به عبارت دیگر، ثبت سفارش خرید (Buy) روی EUR/USD به معنای خرید قراردادی یورو است. شما زمانی از این سفارش استفاده می‌کنید که تحلیل شما پیش‌بینی کند ارزش یورو نسبت به دلار افزایش می‌یابد، یا به عبارت دیگر، نمودار EUR/USD حرکت صعودی خواهد داشت.

به همین ترتیب، ثبت سفارش فروش (Sell) روی EUR/USD به معنای فروش قراردادی یورو است. شما زمانی از این سفارش استفاده می‌کنید که تحلیل شما پیش‌بینی کند ارزش یورو نسبت به دلار کاهش می‌یابد، یا به عبارت دیگر، نمودار EUR/USD حرکت نزولی خواهد داشت.

ما در طول درس‌های عملی در MetaTrader و نحوه باز کردن معاملات، این موضوع را با جزئیات بیشتری بررسی خواهیم کرد.

تا اینجا، درباره جفت‌ارزها و نحوه ثبت سفارش روی آن‌ها صحبت کردیم. اکنون می‌خواهیم دسته‌بندی‌های مختلف جفت‌ارزها را بررسی کنیم.

دسته اول، جفت‌ارزهای اصلی (Major) هستند.

در تعریف رایج بازار خرده‌فروشی، جفت‌ارزهای اصلی شامل دلار آمریکا و یکی از ارزهای مهم و پرمعامله جهانی هستند.

این جفت‌ارزها عبارتند از:

EUR/USD،

USD/JPY،

GBP/USD،

USD/CHF،

USD/CAD،

AUD/USD،

و NZD/USD.

دسته دوم، جفت‌ارزهای کراس (Cross) هستند.

جفت‌ارزهای کراس خود به دو دسته تقسیم می‌شوند.

دسته اول، جفت‌ارزهای فرعی (Minor) هستند.

جفت‌ارزهایی که شامل ارزهای مهم جهانی هستند اما دلار آمریکا در آن‌ها وجود ندارد، جفت‌ارزهای فرعی نامیده می‌شوند.

برای مثال:

EUR/GBP،

EUR/JPY،

GBP/JPY،

EUR/CHF،

AUD/JPY،

GBP/CHF،

AUD/NZD،

و CAD/JPY.

دسته دوم، جفت‌ارزهای اگزوتیک (Exotic) هستند.

یک جفت‌ارز اگزوتیک معمولاً شامل یک ارز اصلی و یک ارز از یک اقتصاد نوظهور یا بازاری با نقدینگی کمتر است.

برای مثال:

USD/TRY،

USD/ZAR،

USD/MXN،

USD/INR،

USD/THB،

و EUR/TRY.

اکنون، بیایید به شرکت‌کنندگان اصلی در بازار فارکس نگاهی بیندازیم.

گروه اول، بانک‌های مرکزی هستند.

بانک‌های مرکزی ممکن است با اهدافی مانند اجرای سیاست‌های پولی، مدیریت ذخایر ارزی، حفظ ثبات مالی یا مداخله در بازار ارز در این بازار مشارکت کنند.

هدف یک بانک مرکزی لزوماً کسب سود از نوسانات کوتاه‌مدت قیمت نیست.

گروه دوم، بانک‌های بزرگ و معامله‌گران گزارش‌دهنده هستند.

بانک‌های بزرگ از مهم‌ترین تأمین‌کنندگان قیمت و نقدینگی در بازار ارز هستند. آن‌ها با یکدیگر و با مشتریان نهادی معامله می‌کنند و در عین حال، موجودی ارز خارجی و ریسک‌های خود را مدیریت می‌نمایند.

در آوریل ۲۰۲۵، معاملات بین معامله‌گران گزارش‌دهنده حدود ۴۶ درصد از گردش مالی بازار را تشکیل می‌داد، در حالی که معاملات آن‌ها با سایر مؤسسات مالی حدود ۵۰ درصد از گردش مالی بازار را به خود اختصاص داده بود.

گروه سوم، بانک‌های کوچک‌تر و منطقه‌ای هستند.

این بانک‌ها ممکن است از طریق بانک‌های بزرگ‌تر یا شبکه‌های الکترونیکی به نقدینگی و خدمات ارزی دسترسی پیدا کنند.

گروه چهارم، صندوق‌ها و مدیران دارایی هستند.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری، صندوق‌های بازنشستگی، صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) و مدیران دارایی ممکن است برای پوشش ریسک و سایر اهداف معامله کنند.

گروه پنجم، شرکت‌های تجاری هستند.

واردکنندگان، صادرکنندگان و شرکت‌های چندملیتی برای پرداخت‌ها، دریافت‌ها، تبدیل درآمدهای ارزی و پوشش ریسک نرخ ارز وارد بازار می‌شوند.

گروه ششم، دولت‌ها و صندوق‌های ثروت ملی هستند.

این نهادها ممکن است ذخایر، درآمدهای ارزی، بدهی‌ها و سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی خود را مدیریت کنند.

گروه هفتم، شرکت‌های معاملاتی و تأمین‌کنندگان غیربانکی نقدینگی هستند.

در ساختار بازار مدرن، برخی از شرکت‌های معاملاتی الکترونیکی و فرکانس بالا (HFT) نیز در کنار بانک‌ها به تأمین نقدینگی و شکل‌گیری قیمت کمک می‌کنند.

گروه هشتم، پرایم بروکرها (Prime Brokers) و پرایم آف پرایم‌ها (Prime of Prime brokers) هستند.

مؤسسات کوچک‌تر ممکن است نتوانند مستقیماً با بزرگ‌ترین بانک‌ها معامله کنند. پرایم بروکرها و پرایم آف پرایم‌ها، دسترسی به اعتبار، تجمیع نقدینگی و خدمات اجرای سفارش را برای آن‌ها فراهم می‌کنند.

گروه نهم، بروکرهای خرده‌فروشی و دیلرها هستند.

این شرکت‌ها برای مشتریان خرد، پلتفرم، قیمت و امکان باز کردن پوزیشن را فراهم می‌کنند. یک بروکر ممکن است سفارش یا ریسک مشتری را به خارج منتقل کند، آن را در داخل شرکت نگه دارد یا از ترکیبی از هر دو روش استفاده کند.

و گروه نهایی ما هستیم: معامله‌گران خرد که با سرمایه شخصی خود وارد بازار می‌شویم.

حجم معاملات معامله‌گران خرد در مقایسه با بازار نهادی کوچک است و معامله‌گران خرد معمولاً از طریق یک بروکر به محصولات معاملاتی دسترسی پیدا می‌کنند.

حال، بیایید نگاهی به ساعات معاملاتی بازار فارکس بیندازیم.

از آنجا که مراکز مالی در مناطق زمانی مختلف به‌طور مداوم فعالیت می‌کنند، بازار جهانی فارکس تقریباً ۲۴ ساعت شبانه‌روز و پنج روز در هفته فعال است.

چرخه بازار معمولاً از مراکز مالی منطقه آسیا-اقیانوسیه آغاز می‌شود و سپس در توکیو، لندن و نیویورک ادامه می‌یابد.

سشن‌های معاملاتی شناخته‌شده عبارتند از:

سشن سیدنی،

سشن توکیو یا آسیایی،

سشن لندن،

و سشن نیویورک.

این سشن‌ها مرزهای کاملاً ثابتی ندارند و ساعات معاملاتی آن‌ها با هم همپوشانی دارد.

برای مثال، یکی از پرمعامله‌ترین دوره‌های بازار، همپوشانی بین سشن‌های نیویورک و لندن است.

یکی از عناصر مهم در تدوین استراتژی معاملاتی، تعیین زمان مناسب برای معامله بر اساس سشن‌های معاملاتی است.

بسیاری از معامله‌گران سشن معاملاتی خود را بر اساس شرایط شخصی و جفت‌ارزهایی که می‌خواهند معامله کنند، انتخاب می‌کنند.

ما در درس مربوط به تدوین استراتژی معاملاتی، به‌طور کامل در این باره بحث خواهیم کرد.

اکنون به یکی از بنیادی‌ترین و مهم‌ترین اصطلاحات فارکس می‌رسیم:

[تأکید] پیپ (Pip) چیست؟

در بازار فارکس، از آنجا که تفاوت بین نسبت‌های جفت‌ارزها بسیار کوچک است، ما از یک واحد قراردادی به نام پیپ برای بیان تغییرات یک ارز نسبت به ارز دیگر استفاده می‌کنیم.

پیپ واحد قراردادی رایجی است که برای بیان تغییرات قیمت یک جفت‌ارز استفاده می‌شود.

برای اکثر جفت‌ارزها، رقم چهارم اعشار نشان‌دهنده یک پیپ است.

این یعنی:

یک پیپ برابر با ۰.۰۰۰۱ است.

برای مثال، حرکت قیمت EUR/USD از ۱.۱۰۵۰ به ۱.۱۰۵۱ برابر با یک پیپ است.

به جای اینکه بگوییم قیمت EUR/USD به اندازه یک ده-هزارم تغییر کرد، می‌توانیم به سادگی بگوییم که یک پیپ تغییر کرد.

یا برای مثال، حرکتی از 1.1050 به 1.1100 معادل 50 پیپ است.

با این حال، یک استثنا برای جفت‌ارزهای ین وجود دارد.

برای اکثر جفت‌ارزهایی که ین ژاپن ارز مظنه (quote currency) آن‌هاست، رقم اعشار دوم نشان‌دهنده یک پیپ است، زیرا نسبت قیمت بین این ارزها نسبتاً بزرگ است.

برای مثال، قیمت USD/JPY ممکن است 150.20 باشد که عدد بزرگی است.

در این حالت:

یک پیپ برابر با 0.01 است.

برای مثال، حرکت در USD/JPY از 150.20 به 150.21 معادل یک پیپ است.

این قرارداد به دلیل روش تاریخی نمایش ارزش ین ایجاد شده است.

برای تمام جفت‌ارزهای رایج ین، از جمله USD/JPY و جفت‌های کراس (Cross) مانند EUR/JPY و GBP/JPY، یک پیپ معمولاً در رقم اعشار دوم محاسبه می‌شود.

حالا، پیپت (Pipette) چیست؟

بسیاری از بروکرها قیمت‌ها را با دقتی بیشتر از یک پیپ نمایش می‌دهند تا شرکت‌ها یا کاربران خاص، مانند معامله‌گرانی که به عنوان اسکالپر شناخته می‌شوند و ممکن است نیاز به ردیابی حرکات قیمتی کمتر از یک پیپ داشته باشند، بتوانند معاملات خود را انجام دهند.

بنابراین، EUR/USD ممکن است با پنج رقم اعشار نمایش داده شود، در حالی که USD/JPY ممکن است با سه رقم اعشار نمایش داده شود.

در این حالت، کوچک‌ترین رقم معمولاً نشان‌دهنده یک‌دهم پیپ است که گاهی اوقات پیپت نامیده می‌شود.

برای مثال، در EUR/USD، حرکت قیمت از 1.10500 به 1.10501 معادل 0.1 پیپ است.

در USD/JPY، حرکت قیمت از 150.200 به 150.201 نیز معادل 0.1 پیپ است.

مفهوم مهم بعدی، لات (lot) و اندازه قرارداد است.

در بازار فارکس، ما از واحدی به نام لات برای تعیین اندازه یک معامله استفاده می‌کنیم.

طبق قرارداد استاندارد قرارداد که توسط بسیاری از حساب‌های فارکس خرد استفاده می‌شود:

یک لات استاندارد برابر با 100,000 واحد از ارز پایه است.

0.1 لات برابر با 10,000 واحد از ارز پایه است.

و 0.01 لات برابر با 1,000 واحد از ارز پایه است.

برای مثال، در EUR/USD:

یک لات معمولاً نشان‌دهنده مواجهه (Exposure) با 100,000 یورو است.

0.1 لات معمولاً نشان‌دهنده مواجهه با 10,000 یورو است.

و 0.01 لات معمولاً نشان‌دهنده مواجهه با 1,000 یورو است.

با این حال، با بسیاری از بروکرها که حساب‌هایی مانند حساب‌های میکرو ارائه می‌دهند، یک لات استاندارد در آن حساب‌ها ممکن است برابر با 100,000 واحد از ارز پایه نباشد.

نیازی نیست نگران درک کامل این مفاهیم جدید باشید. در این مرحله، شما صرفاً با اصطلاحات و ایده‌های جدید آشنا می‌شوید.

در درس‌های اختصاصی مربوط به استفاده از پلتفرم‌های معاملاتی و انجام معاملات، ما این مفاهیم را به طور کامل و به شکلی کاملاً عملی پوشش خواهیم داد.

حالا به مفهوم اهرم (leverage) می‌رسیم.

در بازار فارکس، چون نوسانات قیمت بسیار کوچک هستند، ما از ابزاری به نام اهرم استفاده می‌کنیم تا حرکات قیمت بازار را معنادارتر کنیم.

اهرم به شما امکان می‌دهد با استفاده از مقدار مشخصی سرمایه، مواجهه‌ای (Exposure) بزرگ‌تر از موجودی حساب خود ایجاد کنید.

به زبان ساده، شما می‌توانید با ده‌ها یا حتی صدها برابر قدرت معاملاتی بیشتر وارد یک معامله شوید.

برای مثال، اهرم یک به صد، یا 1:100، به سادگی به این معنی است که هر مقدار سرمایه‌ای که به یک معامله اختصاص می‌دهید، با صد برابر قدرت وارد آن معامله می‌شود. در نتیجه، سود یا زیان شما نیز صد برابر می‌شود.

بنابراین، برای مثال، اگر درصد سود یا زیان یک معامله 0.01 درصد باشد، استفاده از اهرم 1:100 آن را صد برابر کرده و به 1 درصد افزایش می‌دهد.

اما باید درک کنید که اهرم موجودی حساب شما را افزایش نمی‌دهد.

اهرم پول رایگان ایجاد نمی‌کند.

اهرم زیان‌های شما را محدود نمی‌کند.

[تأکید] اهرم فقط میزان مواجهه‌ای (Exposure) که می‌توانید کنترل کنید را افزایش می‌دهد.

حالا بیایید در مورد بروکرهای فارکس صحبت کنیم.

بروکر شرکتی است که دسترسی مشتریان به یک پلتفرم معاملاتی و محصولات معاملاتی را فراهم می‌کند.

برای اتصال به بازار فارکس، ما به یک شرکت واسطه به نام بروکر نیاز داریم که نقش واسط بین ما و بازار را ایفا می‌کند.

نحوه اتصال ما به بازار فارکس به این صورت است:

ابتدا، ما در یک بروکر مناسب و معتبر ثبت‌نام می‌کنیم. در اسلاید بعدی، درباره نشانه‌ها و الزامات یک بروکر معتبر صحبت خواهیم کرد.

پس از ثبت‌نام در بروکر، تمام واریزها و برداشت‌ها بین ما و بروکر انجام می‌شود و بروکر طرف حساب ما خواهد بود.

با این حال، برای ثبت معاملات، ما به یک پلتفرم معاملاتی مانند MetaTrader 4 یا MetaTrader 5 نیاز داریم.

هنگامی که بروکر را به MetaTrader متصل کنیم، می‌توانیم تمام معاملات خود را مستقیماً در داخل MetaTrader انجام دهیم، بدون اینکه نیاز باشد دوباره وب‌سایت بروکر را باز کنیم.

در ویدیوی مربوط به نصب، راه‌اندازی و استفاده از پلتفرم‌های معاملاتی، به‌طور کامل توضیح خواهیم داد که چگونه در یک بروکر ثبت‌نام کنید، آن را به MetaTrader متصل کرده و از MetaTrader استفاده کنید.

حال، بیایید معیارهای انتخاب یک بروکر مناسب را بررسی کنیم.

هنگام انتخاب یک بروکر معتبر، باید چندین معیار مختلف را در نظر بگیریم.

اولین معیار، رگوله (مجوز) است.

رگوله به این معنی است که یک شرکت تحت قوانین و نظارت یک نهاد نظارتی ذی‌صلاح فعالیت می‌کند و مجوز ارائه خدمات خاص را دارد.

رگوله ممکن است الزامات مختلفی را بر بروکر تحمیل کند، مانند الزامات حداقل سرمایه، گزارش‌دهی مالی، حفاظت از وجوه مشتریان و سایر تعهدات.

با این حال، [EMPHASIS] صرفاً رگوله بودن به این معنی نیست که یک بروکر مناسب است.

امروزه، شرکت‌هایی که قصد دارند به عنوان بروکر فعالیت کنند، ممکن است با پرداخت هزینه‌هایی، یکی از مجوزهای رگولاتوری معتبر را دریافت کنند، در حالی که همچنان در ارائه خدمات مناسب ناتوان باشند.

دومین معیار، بررسی هزینه‌ها است.

هزینه‌های مختلفی در مشارکت در بازارهای مالی و استفاده از بروکر وجود دارد. هر بروکر این هزینه‌ها را بر اساس سیاست‌ها و شرایط خاص خود تعیین می‌کند.

اولین هزینه، اسپرد است.

اسپرد تفاوت بین قیمت خرید و فروش است.

بررسی اسپرد برای هر تریدر مهم است.

هرچه اسپرد کمتر باشد، برای تریدرها مناسب‌تر است، به‌ویژه برای اسکالپرها که از حرکات کوچک بازار سود می‌گیرند.

اسپرد بیشتر، معامله در تایم‌فریم‌های پایین‌تر و کسب سود از حرکات کوچک قیمت را دشوارتر می‌کند.

برای مثال، بروکری که من و تیمم از آن استفاده می‌کنیم، اسپرد نزدیک به صفر ارائه می‌دهد و این برای سبک معاملاتی ما بسیار مهم است.

دومین هزینه، کمیسیون است.

علاوه بر دریافت اسپرد، برخی بروکرها مبلغی را نیز به عنوان کمیسیون برای خدمات خود دریافت می‌کنند.

کمیسیون معمولاً بر اساس تعداد لات‌های معامله‌شده محاسبه می‌شود. برای مثال، X دلار به ازای هر لات معامله‌شده.

سومین هزینه، سواپ یا هزینه نگهداری شبانه است.

برخی بروکرها برای معاملاتی که چندین روز باز می‌مانند، هزینه نگهداری شبانه دریافت می‌کنند.

این موضوع ممکن است برای تریدرهای کوتاه‌مدت که معمولاً معاملات خود را در همان روز می‌بندند مهم نباشد، اما برای تریدرهای میان‌مدت و بلندمدت بسیار مهم است.

باز هم می‌توانم بروکری که با آن کار می‌کنیم را به عنوان مثال ذکر کنم. این بروکر هزینه‌های شبانه دریافت نمی‌کند، بنابراین تریدرها نگران پرداخت این نوع هزینه‌ها نیستند.

این سه مورد، مهم‌ترین هزینه‌های مرتبط با استفاده از بروکر هستند و هنگام تعیین مناسب بودن یک بروکر باید بررسی شوند.

سومین معیار، اعتبار چارت‌ها و قیمت‌ها است.

این یکی از عوامل کلیدی در ارزیابی یک بروکر مناسب است.

باید نکته‌ای را در اینجا توضیح دهم.

در صنعت کارگزاری، دو اصطلاح به نام A-Book و B-Book داریم.

بروکری که پول کاربران را مستقیماً به تامین‌کننده نقدینگی منتقل می‌کند و سود خود را از کمیسیون کاربران به دست می‌آورد، بروکر A-Book نامیده می‌شود.

این نوع بروکر بسیار معتبر تلقی می‌شود، زیرا سود یا ضرر کاربر برای بروکر تفاوتی ایجاد نمی‌کند.

با این حال، بروکرهایی هم وجود دارند که پول کاربر را در داخل شرکت خود نگه می‌دارند.

با انجام این کار، وقتی کاربران ضرر می‌کنند، مبلغی که از دست داده‌اند نزد بروکر باقی می‌ماند. با این حال، بروکر مسئولیت پرداخت سود مشتریان را نیز بر عهده می‌گیرد.

این بروکرها، بروکر B-Book نامیده می‌شوند.

چرا آن‌ها باید این مسئولیت را بپذیرند؟

زیرا آن‌ها با تکیه بر نقدینگی که در اختیار دارند، این ریسک را می‌پذیرند؛ چرا که تعداد افرادی که در بازار ضرر می‌کنند، بسیار بیشتر از کسانی است که سود می‌برند. در نتیجه، مبلغ ورودی به مراتب بیشتر از مبلغ خروجی است و این به آن‌ها اجازه می‌دهد سود قابل‌توجهی کسب کنند.

اما چرا این موضوع برای ما اهمیت دارد؟

دلیلش این است که برخی از بروکرهای B-Book ممکن است برای اینکه معامله‌گران بیشتری ضرر کنند، نمودارها را دستکاری کنند؛ یا برای افزایش سود خودشان و یا به این دلیل که نقدینگی کافی برای پوشش سود و برداشت کاربران را ندارند.

به همین دلیل، بررسی اصالت و دقت نمودارها یکی از فاکتورهای مهم در ارزیابی بروکرهای مناسب و معتبر است.

چهارمین معیار، نظرات و بازخوردهای کاربران است.

این مورد شاید مهم‌ترین فاکتور هنگام ارزیابی صداقت و خدمات یک بروکر باشد.

یک بروکر ممکن است رگوله باشد و هزینه‌های معاملاتی مناسبی هم ارائه دهد، اما در عمل ممکن است در زمینه‌هایی مانند واریز و برداشت کاربران، پشتیبانی مشتریان، سرعت سرور و مجموعه‌ای از عوامل که تنها از طریق تجربه واقعی و توسط کاربران حقیقی قابل ارزیابی هستند، عملکرد بسیار ضعیفی داشته باشد.

بنابراین، هنگام تعیین اینکه آیا یک بروکر مناسب است یا خیر، باید نظرات و بازخوردهای کاربران را بررسی کنیم.

البته نباید صرفاً به این نظرات تکیه کنیم، اما آن‌ها فاکتوری بسیار تأثیرگذار هستند.

برای این منظور، می‌توانیم از پلتفرم‌های رتبه‌بندی و نقد و بررسی بروکرها استفاده کنیم.

در ویدیوی مربوط به راه‌اندازی پلتفرم‌ها، تمام این نکات را در عمل به شما نشان خواهم داد. با هم در یک بروکر ثبت‌نام می‌کنیم، MetaTrader را نصب می‌کنیم، بروکر را به MetaTrader متصل می‌کنیم و من توضیحات کاملی درباره نحوه استفاده از MetaTrader به شما خواهم داد.

در این درس، بازار فارکس را به طور کامل بررسی کردیم و با آن آشنا شدیم.

اگر مایلید دانش خود را بیشتر گسترش دهید، حتماً ویدیوی تکمیلی این درس را تماشا کنید.

همچنین اگر سوالی دارید، لطفاً راحت باشید و از طریق واتس‌اپ، تلگرام یا بخش نظرات زیر این ویدیو از ما بپرسید. تیم پشتیبانی ما با کمال میل شما را راهنمایی خواهد کرد.

در پایان، می‌خواهم چندین باور غلط رایج درباره فارکس را در کمتر از یک دقیقه با شما در میان بگذارم تا بتوانیم برخی از این نکات را مرور کنیم و مطمئن شویم که همه چیز را به درستی متوجه شده‌اید.

باور غلط اول:

«فارکس یک شرکت یا یک وب‌سایت است.»

خیر.

فارکس شبکه جهانی معاملات ارزهای خارجی است. بروکر تنها یکی از راه‌های دسترسی به محصولی مرتبط با این بازار است.

باور غلط دوم:

«MetaTrader همان بروکر است.»

خیر.

MetaTrader پلتفرم معاملاتی است، در حالی که بروکر حساب و سرور معاملاتی را ارائه می‌دهد.

باور غلط سوم:

«اگر روی خرید (Buy) کلیک کنم، قطعاً ارز واقعی را دریافت خواهم کرد.»

خیر.

در معاملات خرد با اهرم، معمولاً یک Exposure قراردادی ایجاد می‌شود. هدف ما هنگام استفاده از خرید و فروش، کسب سود از جهت احتمالی حرکت قیمت است.

باور غلط چهارم:

«اهرم ۱:۵۰۰ به این معنی است که سرمایه من ۵۰۰ برابر شده است.»

خیر.

موجودی (Balance) شما تغییری نکرده است. فقط ظرفیت شما برای ایجاد Exposure افزایش یافته است. در نتیجه، هم سود و هم ضرر شما ۵۰۰ برابر می‌شود و این نیازمند مدیریت ریسک تخصصی است.

و باور غلط پنجم:

«یک بروکر رگوله هرگز نمی‌تواند ورشکست شود یا مرتکب تخلف شود.»

خیر.

نظارت رگولاتوری احتمال بروز برخی ریسک‌ها را کاهش می‌دهد و مکانیزمی برای پاسخگویی ایجاد می‌کند، اما تمام ریسک‌ها را از بین نمی‌برد.

امیدوارم این ویدیو برایتان مفید بوده باشد.

در ویدیوهای بعدی، نحوه ثبت‌نام در بروکر، نصب MetaTrader، اتصال MetaTrader به بروکر و استفاده از MetaTrader را بررسی خواهیم کرد.

همچنین می‌توانید ویدیوهای اختصاصی بازارهای مالی را تماشا کنید تا با بازارهای کریپتو و سهام به طور کامل آشنا شوید.

پس از آن، به تدریج وارد مباحث تحلیلی خواهیم شد و در تمام این مسیر تا زمانی که به طور کامل و حرفه‌ای وارد بازار شوید، همراه شما خواهیم بود.